این شعر بیژن ترقی هم تقدیم به همه شما
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان
چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
باز آ ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله تنها ببین بر چهره داغ حسرتم
ای روی تو آیینه ام عشقت غم دیرینه ام
باز آ چو گل در این بهار سر را بنه بر سینه ام
به قول داریوش مهرجویی نوشتن یه شور عاشقانس.
یه موقع شور آدمو می گیره و شروع می کنه به نوشتن. یه موقع هم اصلا دست و دلش به نوشتن نمیره.
امروز تیم های پاس و پرسپولیس با هم بازی دارن. به قول بهزاد افشاری آدم نمی دونه طرفدار کدوم تیم باشه. اینجور مواقع آدم دچار دوگانگی شخصیت میشه.
یه مثل هشت که میگه زپلشک آید و زن زاید و مهمان عزیزم ز در آید. اینم حکایت منه که سرما خوردم، دندونم درد می کنه، کلی هم کار سرم ریخته. خدا به خیر بگذرونه.
خدا وکیلی دیدین پاس چیکار کرد؟ من خودم پرسپولیسیم ولی پاس خیلی عالی بازی کرد.
ساکت مدیرعامل باشگاه سپاهان هم گفت ضارب سرباز نیروی انتظامی دستگیر شده و اعتراف کرده.
اما چیزی که این وسط یه خورده حال منو گرفت سه کارته بودن عباس محمدی بود. من و عباس 19 سال پیش با هم همکلاس بودیم و بعد از اون من دیگه ندیده بودمش و خیلی دوست داشتم بعد از این همه مدت ببینمش. آخه یکی نیست بگه حالا وقت سه کارته شدن بود؟
به هر حال دیروز روز خوبی بود.
با تو رفتم بی تو باز آمدم
از سر کوی او، دل دیوانه
آن همه آرزو، دل دیوانه
تو مرا با عشق او آشنا کردی
هوس یاری مکن
با غم دیرینه ام
به مزار سینه ام
بخواب آرام، دل دیوانه
پنجم اسفند روز جشن اسفندگان روز گرامیداشت زن و زمین بارور بر تمامی زنان آزاده ایران زمین فرخنده باد
پنجم اسفند، جشن اسفندگان، روز گراميداشت
زمين بارور و بانوان
در گاهشماری های مختلف ایرانی، علاوه بر این که ماهها اسم
داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بهعنوان مثال روز اول هر ماه «روز
اورمزد»، روز دوم هر ماه، روز بهمن (سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز
سوم هر ماه، اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز
چهارم هر ماه، شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز
پنجم هر ماه، «سپندارمذ» بودهاست. سپندارمذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده،
مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق میورزد.
زشت و زیبا را به یک چشم مینگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان میدهد.
به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را بهعنوان نماد عشق میپنداشتند.
در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی میشدهاست که در
همان روز که نامش با نام ماه مقارن میشد، جشنی ترتیب میدادند متناسب با نام آن
روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه، «مهر» نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان»
لقب میگرفت و میبینیم که چگونه هر جشنی با معنی و مفهوم عمیق خود برای مردم شادی
میآفرید.
ادامه مطلب

