این روزها بحث داغ محافل ورزشی و مخصوصا فوتبالی در مورد برنامه پر بیننده 90 هست. برنامه ای که از هشت سال پیش تا الان بدون رقیب به کار خودش ادامه داده و مرجعی برای فوتبالی ها شده. 

روزی که عادل فردوسی پور برای اولین بار به عنوان مجری این برنامه کارش رو شروع کرد شاید اصلا فکرشم نمی کرد که این برنامه به جایی برسه که این همه طرفدار پیدا کنه. شاید یکی از دلایل محبوبیت این برنامه صداقت این برنامه س. صداقتی که پشت هیاهو و جنجالی که به پا می کنه پنهان شده. خیلی ها فکر می کنن فردوسی پور آدم صادقی نیست ولی من فکر می کنم فردوسی پور صادق ترین آدمیه که تا حالا برای فوتبال کار کرده. به نظر من خدمتی که عادل خان به فوتبال ایران کرده کمتر کسی تونسته با این قدرت انجام بده. خیلی ها سعی کردن فوتبال رو به چالش بکشن ولی موفق نشدن ولی عادل نه به راحتی بلکه با تلاش زیاد تونسته این کارو انجام بده.

عادل که اسم با مسمایی هم داره کاری کرده که مردم فوتبال دوست خودشون رو به فوتبال نزدیک تر ببینن و بتونن در مورد اون اظهار نظر کنن. این عدالت عادل خان اون جایی نمود پیدا می کنه خیلی ها نمی تونن حرفایی رو که قبلا زدن رو کتمان کنن و به قول خودمون زیر حرفشون بزنن. از طرف دیگه این عدالت به مذاق بعضیا خوش نمیاد و دست به کارایی می زنن که بعدا صداش در میاد. 

اون هایی خواستار تعطیلی این برنامه هستن به نظر من توان مقابله باهاش رو ندارن و می خوان یه جوری صورت مساله رو پاک کنن. البته این نشونه قدرت این برنامه نیست بلکه نشونه ضعف مدیران ورزشی کشوره.

به هر حال عادل فردوسی پور چه بخواد چه نخواد دست به کاری زده که راه برگشت نداره و باید با همین قدرت به کارش ادامه بده. چون تعطیلی 90 یعنی این که فاتحه فوتبال این مملکت رو باید خوند.